Karşılıksız sevğiydi istediğim tek şey,secdiklerimin gözlerinde ki mutluluk ışığıydı bana verilecek en büyük hazine.
Ben yaktım o mutluluk ışığını zaman zaman ve sayemde gözleri parladı onların.Ama onlarsa hep sonunda ağlayan taraf olmamı istediler.
Gerçek sevgiden yana inançları kalmamış gerçek sevdiğim insanlar.
Vurdular düştüm.Düşmem normaldi inanmıştım onlara.Düşmem normaldi seviyordum.
Beni kandırdılar arkada kaldım sandılar.Oysa her adımda çıkan bendim har adımda yükselen bendim.
Fitne fesat insanlardı sevdiklerim.Ama kaçış yok canımı alacak olanlarmış aile bildiklerim.Şimdi yaşıyorum nefes alıyorum en azından.Onlarsa ayrı diyarlarda ne yer ne içer bilmiyorum.
Aşkım ateş
